Валянцін Акудовіч: «Перамовы не павінны выглядаць, як здача мастаком сваёй пазыцыі»
4
10:17, — Палітыка
Вынікі сустрэчы музыкаў з намесьнікам кіраўніка адміністрацыі прэзідэнта Алегам Праляскоўскім – здрада ці дапушчальны кампраміс? Перад кім нясе адказнасьць мастак? Ці павінны мастакі быць палітычна ангажаванымі? Над гэтымі тэмамі ў праграме “Радыё Свабода” “Праскі акцэнт” разважаюць кіраўнік рок-гурту NRM Лявон Вольскі, філёзаф Валянцін Акудовіч і кіраўнік “Свабоднага тэатру” Мікалай Халезін. Прапануем другую частку гутаркі....





Каментары
youras, 12:50, 27.11
Халезін: [...] "Я ведаю Лявона з канца 1980-х гадоў, я ведаю, як ён ставіцца да ўлады, ведаю, хто ён і што ён, нас нават і арыштоўвалі разам. Ня трэба так псаваць рэпутацыю. якая нараблялася дзесяцігодзьдзямі".
Вольскі: "Чаму ж тады 3 гады ніводзін палітык, ніводная ініцыятыўная група не занялася тым, што было балюча для вялікай часткі насельніцтва – што забараняліся вялікія нармальныя канцэрты? Усе гэта прынялі чамусьці як дадзенасьць".
Халезін: "Гэта наша віна. Мы не сабраліся разам і не задушылі нашых палітыкаў, каб яны нашы правы абаранялі".
:)))))))))))
Ну вось i файна! Здаецца, вызначаюцца канкрэтныя этапы:
1) Ствараем mailing-list прадстаўнiкоў контр-культуры, па якiм усiм дасылаецца прапанова звярнуцца разам да палiтычных партыяў i грамадскiх абъяднанняў (напрыклад, рух “За свабоду” i “БАЖ”) з мэтай заклiкаць iх арганiзаваць круглы стол на тэму “Актуальнае мастацтсва, свабода творчасцi, доступ да публiкi i культурная палiтыка у сучаснай Беларусi”
2) На круглым стале выпрацоуваюцца адэкватныя i легiтымныя сродкi i формы уплыву на уладу i дыялёгу з ёй.
3) Ствараецца ассацыацыя незалежных артыстаў (для якой Цэслер ананiмна робiць лагатып:), якая усталёўвае мiжнародыя стасункi з аналягiчнымi эўрапейскiмi ассацыяцыямi i мiжнароднымi кангрэссамi ассацыяцыяў, мiжрнароднымi арганiзацыямi у галiне культуры (у тым лiку ЮНЭСКА: at least, спрабуем).
4) Дыялог з уладай пратягваецца на новым узроўнi пры умовах павагi да прынцыпаў свабоды творчасцi i выказу, а таксама пры падтрымцы i (магчыма) удзеле мiрнародных арганiзацыяў у галiне культуры, i ад iмя усiх незалежных артыстаў (прынцып легiтымнага прадстаўнiцтва).
P.S. А пакуль што, калi Праляскоўскi i на самой справе вырашыў рэабiлiтаваць музыкаў, можна яму нагадаць, што нiхто ж не забараняе зрабiць па ТВ трансляцыю з «Народнага альбома»... хутка ж будзе канцэрт, здаецца.
Нiхто таксама не забараняе юрыстам з тэлебачыння патэлефанаваць Вольскаму i запытацца дазволу на пракат клiпа «Менск i Мiнск». А Вольскi няхай ўжо потым разважае, наколькi гэта яму патрэбна. Гэта б ужо больш наблiзiла сытуацыю да атмасферы дыялёгу.
Zmija, 13:14, 27.11
Так, Вольскі, іншыя музыканты - людзі ўплывовыя, яны ўплываюць на людзей больш, чым іншыя палітыкі і дзярж.чыноўнікі. І гэта ўлада іх запрасіла да дыялогу.
А што адбылося пасля? Прадстаўнікі ўлады (і праўладныя газеты, СБ) рапартуюць, што гэта такія вядомыя людзі САМІ папрасіліся да дыялогу. І, галоўная - з кім? Ды з шасцёркай, якая сама сабой нічога НЕ ВЫРАШАЕ. І нам усім крыўдна, што няма шостага пачуцця ў адносінах да ацэнкі сітуацыі ў такіх вядомых і такіх любімых музыкантаў. Ну не тая кампанія для вас, не тая...
youras (yolki-palki), 14:05, 27.11
Во як Пiт Паўлаў лажануўся са сваiм удзелам у дыскуссii на «СБ»: нiводнага слова пра забароны канцэртаў, чорныя спiсы, палiтычную цэнзуру, свабоду выказванняў, крытычную функцыю мастацтва (не сказаў, цi не апублiкавалi?)... Атрымлiваецца, што дзяржава у нас «чысценькая», вiнаваты рынак i нiзкi ўзовень незалежных артыстаў...
да таго ж, галоўны акцэнт зроблены на праблемах с зарабляннем грошай - выдатны iмiдж зрабiлi незалежным творцам...
Вiншаваннi, Пiт! Вось вам дыялог з уладай без папярэдняга стварэння «ассацыацыi» i легiтымнага прадстаўнiцтва беларускай контр-культуры... гэта называецца «дыялог без прэзэрватыва»:
«СБ»: Только речь зайдет о трудностях, как мы продолжаем говорить по старинке о том, что государство должно поддерживать музыкантов. Не кажется ли вам, что это несколько инфантильная позиция, мягко говоря?
П.Павлов: Я прашу не дапамогi, а проста, каб мне не перашкаджалi. Уся iндустрыя працуе такiм чынам, каб я не мог зарабiць грошай. Мы б збiралi 2 разы на год поўныя палацы спорту.
«СБ»: Хотелось бы дать слово Атморави, потому что, составляя список участников, мы подразумевали в первую очередь тех артистов, для кого музыка не хобби, а дело жизни.
\\
во аблом!!! А Пiт? Пi-i-iт... гаварыце, Пiт, вы у эфiры
(Што i патрабавалась даказаць.)
«Говорите, вы в эфире»
Конференция «СБ» на тему «Современная музыкальная индустрия...
http://sb.by/article.php?articleID=62331
ПИСАРЕВА Наталья
ШАДРИНА Анна
Перспективы современной музыкальной индустрии в Беларуси мы пригласили обсудить: певицу, продюсера БелМузТВ Александру Гайдук, музыкантов Пита Павлова (N.R.M., GARADzKIJA, Pete Paff) и Атморави, Русю из группы Indiga, Виталия Артиста из beZ bileta, Алекса Набеева из «Атлантики», юриста Андрея Шелеста, пиар–менеджера Александру Рогач, программного директора «Авторадио» Ирину Львову.
youras (yolki-palki), 17:01, 27.11
"Дыялёг з уладай без прэзэрватыву альбо дабранадзейнасцi каллектыiўнага дзеяння" / наш адказ Класскоўскаму.
Аляксандар КЛАСКОЎСКІ пишет:
«««Канешне, скаардынаваныя дзеяньні могуць быць болей эфэктыўнымі.
Але творчыя індывіды кепска паддаюцца любой "калектывізацыі".
Так што ідэя можа загрузнуць.»»» (канец цытаты)
Я говорю про солидарность, а не про коллективизацию. Это, согласитесь, не совсем одно и то же. Поэтому, зря вы семантически отправляете идею солидарности к идее раскулачивания. Парадокс: вы как бы перформируете критический взгляд на советское прошлое, а по сути воспроизводите один из самых фундаментальных (пост)советских синдромов: боязнь общественного пространства.
То что вы его боитесь (или не верите, или боитесь верить) – это не удивительно, так как в советское время официальное общественное пространство было «кастрирующим», а не «валоризирующим», как в схеме Аристотеля. В самом жестком виде эта «перверсия» общественного пространства проявлялось в пенитенциарных учреждениях, поэтому социологически яркий пример – это когда в тюремной среде накладывается табу на письменные обращения в инстанции, которые контролируют тюремную администрацию: даже если это надо для того, чтобы бороться против злоупотреблений и жестокостей охранников... Потому что писать бумагу – это стучать. И точка.
С такими рефлексами о никаких петициях, «хартиях» и ассоциациях мечтать действительно не приходится.
Интересно, а как вот это «БАЖ» функционирует?
Или там все нетворческие люди?
Или там все «коллективизированные»?
«Коллективное действие» - это парадигма в политологии, которая идет от Аристотеля до М. Ольсона (Mancur Olson, The Logic of Collective Action, 1965). Во всем мире независимые артисты объединяются, а в Беларуси это нежелательно?
Остановимся на достигнутом?
Хватит того, что тема в прессе поднялась?
Ну тогда и фонд поддержки нонконформистского искусства, про который говорит Логвинец – зачем? Не надо!!! Там же этика солидарности и коллективизации. Это только расколет всех независимых артистов на «коллективизированных» и на талантливых.
А вот эти все (ниже) –уже «коллективизированные» и, надо полагать, не талантливые, если вы это подразумевали ? (:)
INTERNATIONAL FEDERATION OF MUSICIANS
Aims: To protect the economic, social and artistic interests of the musicians in its member societies and improve their condition.
http://www.fim-musicians.com/eng/index.html
National Association of Independent Artists
The mission of the National Association of Independent Artists is to strengthen, improve and promote the artistic, professional and economic success of artists who exhibit in art shows. We are committed to integrity, creativity, and the pursuit of excellence and we advocate for the highest ideals and practices within all aspects of the art show environment.
www.naia-artists.org
Еhe European Theatre Convention (ETC)
http://www.etc-cte.org/
INTERNATIONAL NETWORK FOR CULTURAL DIVERSITY (INCD)
http://www.incd.net
Association littéraire et artistique internationale (Fondée à Paris par Victor Hugo en 1878)
http://www.alai.org/index-f.php
JEUNESSES MUSICALES INTERNATIONAL (JMI)
is a non-profit, non-governmental international association with formal relations to UNESCO and other cross-border institutions. JMI seeks to empower young people through music - as musicians, listeners and organisers. JMI is a 'global' organisation - locally active and with a global presence - and providing meaningful, high-quality musical activities for young people is the "raison d'etre" of the JMI network.
http://www.jmi.net
http://erc.unesco.org/ong/fr/directory/ONG_Desc_portal.asp?mode=gn&code=702
http://www.artistessansfrontieres.com/ (Artists Without Borders)
http://www.artistes-sf.org/en/index.html (Artistes sans frontières)
Lyberty.org
EasyZik.net
Musique-Libre.org
RevolutionSoundRecords.org
http://guide.ados.fr/associations-d-artistes-independants_472632_1.html
http://www.les-arts.net/adais/index.php?page=13
http://www.web-libre.org/rto2.php?id=a08e32d2f9a8b78894d964ec7fd4172e
http://www.c4ia.org/
www.aian.com.au
www.oiaonline.org/
А как насчет того, что «British Counsil» и «CulturesFrance (ex-AFFA)», агентства раскрутки национальной культуры, которые сегодня поддерживаются государством и не только, выросли из независимых ассоциаций?
Если государство никуда не подталкивать, то оно никуда и не сдвинется.
Или по-вашему с процессом «подталкивания» государства к осознанию каких-то проблематик Беларусь в отличие от всего мира может обойтись без ассоциаций (НГО)? То есть у нас будет достаточно публицистики и прямой (уличной) демократии (демонстрациям же вы уделяете внимание)?
Нахер легитимное представительство!? Нахер НГО!?
Да вы руссоист!
(Круг замыкается: если вы ВСЕ ставите на прямую демократию и публицистику, это вас снова приведет к диктатуре пролетариата и большевизму.
Кроме того, если вы выбрасываете из механизма демократии звено НГО, то не смахивает ли образовавшаяся прямая связь между публицистикой и улицей на ленинскую схему «единства воли»?)
Ваш каментар