Генпракуратуры ўказалі на незаконнасць пераследу Казуліна

Генеральная пракуратура адмовілася разглядаць звароты грамадзян, якія заявілі пра незаконнасць прысуду ў дачыненні экс-кандыдата ў прэзідэнты Аляксандра Казуліна. Яны выказалі падтрымку патрабаванням нагляднай скаргі адваката, якая знаходзіцца на разглядзе ў Генеральнага пракурора Рэспублікі Беларусь Пятра Міклашэвіча. Сярод тых, хто накіраваў звароты, – палітыкі Аляксандр Мілінкевіч, Юры Хадыка, Анатоль Ляўковіч і Анатоль Лябедзька.

У адказе начальнік аддзела па падтрымцы дзяржаўнага абвінавачвання Сяргей Целяжэвіч спаслаўся на ч. 1 арт. 408 КПК. Ён адзначыў, што правам звяртацца з скаргамі аб пераглядзе прысудаў валодаюць толькі асуджаны, яго абаронцы і шэраг катэгорый грамадзян. «Да дадзенай катэгорыі асоб вы не належыце, таму звароты вяртаюцца без разгляду», – напісаў Сяргей Целяжэвіч.

Былы адвакат палітвязня Ігар Рынкевіч не згодны з такім адказам. Паводле яго слоў, ідзе падмена паняццяў. Бо падпісанты накіроўвалі лісты паводле Закона аб зваротах грамадзян, а пракуратура «адбіваецца» ад зваротаў, як ад незаможных наглядных скарг.

«У адказе павінны былі ўказаць, што ў пракуратуры гэтую справу разглядаюць, – паведаміў Ігар Рынкевіч прэс-службе ОГП. — Ёсць наглядная скарга, на якую спасылаюцца падпісанты зваротаў. І што пракуратура вынесе рашэнне ва ўсталяваныя тэрміны і ва ўсталяваным парадку. Такога чыну ўказанняў у адказе няма. Гэта паказвае, што пракуратура даслала проста адпіску са спасылкай на норму КПК».

Гэтая норма Крымінальна-працэсуальнага кодэкса, як адзначыў экс-адвакат, дзейнічае з 1 студзеня 2001 года, і яна прызнаная прававедамі і незалежнымі юрыстамі недэмакратычнай. Упершыню з савецкіх часоў было вырашанае заканадаўча замацаваць пералік асоб, якія могуць звяртацца з нагляднай скаргай. Ён стаў значна меншым. Да гэтага ў КПК была норма часткі 2 артыкулы 410, якая дазваляла больш шырока тлумачыць магчымасць некаторых іншых асоб звяртацца з скаргамі ў пракуратуру.

«Аднак функцыю нагляду за законнасцю для пракуратуры ніхто не адмяняў, – падкрэсліў Ігар Рынкевіч. – Таму крыніцай звестак аб незаконнасці судовых рашэнняў могуць быць не толькі скаргі асоб, адзначаных у ч. 1 арт. 408 КПК. А і так званае непасрэднае выказванне службовай асобай пракуратуры звестак аб незаконнасці судовых рашэнняў. Па аналогіі з агульным парадкам узбуджэння крымінальных спраў, такога чыну інфармацыяй для адказных пракурорскіх працаўнікоў і з'яўляюцца гэтыя звароты грамадзян».

Ва ўсялякім выпадку, мяркуе Ігар Рынкевіч, звароты аб нязгодзе з прысудам палітвязню, накіраваныя ў Генеральную пракуратуру, вельмі важныя. «Яны сталі не проста праявай салідарнасці, – сказаў Ігар Рынкевіч. – Але і паслужылі прамым напамінкам пракуратуры аб незаконнасці крымінальнага пераследу Аляксандра Казуліна».