Жанна Літвіна: «Некаторыя называюць гэта пагромам незалежнай журналістыкі»
5- 2.05.2008, 16:19
Напярэдадні Сусветнага дня свабоды прэсы 3 траўня на сайце Беларускай асацыяцыі журналістаў адбылася онлайн-канферэнцыя старшыні арганізацыі Жанны Літвіной і яе намесніка Андрэя Бастунца.
Пра тое, што памер дзяржпадтрымкі залежыць ад памеру ляяпьнасьці, думаць, канешне ж ня хочацца, але так яно і есьць і ўсе гэта разумеюць - у першую чаргу тыя, хто такую падтрымку атрымлівае. Паша Я. у прыватнасьці. Быў калісьці добрым журналістам, а зараз толькі гаўкае з-пад гаспадарскага бота.
АдказацьШто да насаджэньня страху, то гэта ня так проста зрабіць. Улада робіць тое, чаго сама баялася б, карыстаецца тымі ж мэтадамі, якія былі б дзейсныя супраць яе. А супраць нас гэта ўжо ня дзейнічае - імунітэт выпрацоўваецца. І што трэба, каб нас запалохаць па-сапраўднаму, яны ня ведаюць, а мы ня скажам. Калі ж ГЭТЫЯ ... нас палохаюць, а мы не баімася, вось тут яны й пасуюць, бо не разумеюць, як гэта можа быць, паколькі самі есьць баязьліўцамі. Яны слова, а ім - два. Самы дзейсны мэтад. Паверце майму досьведу.
Эдуард Брокараў - Модератору, 16:55, 2.05
Адказаць"А супраць нас гэта ўжо ня дзейнічае - імунітэт выпрацоўваецца."
Хорошо сказано.
У подавляющего большинства нашего "общества" уже давно иммунитет на чужие боль, страдания, слезы и кровь. Это очень хорошо было видно на вчерашних кадрах где как всегда, амоновцы давили молодняк, а толпы здоровых с привитым иммунитетом стояли и смотрели на это издевательство.
Может уже пора называть вещи своими именами, а не играть в словоблудие?
Может скажете, как называется такой "иммунитет" у нормальных людей?
Извините за прямоту, читать этот пафос противно.
Мы, нас, ня дзейничае -имунитэт выпрацоуваецца.
К зеркалу когда в последний раз подходили?
Там часам разам з имунитэтам, вяликага рабскага гарба ня бачыли???
zzz
Адказаць"уже давно иммунитет на чужие боль..."
Прости мою тупость, но что-то я тебя тут не понял. Я не про то. Я говорю об иммунитете, который у меня выработался в последнее время на "наезды" этих "стражей порядка". Они пугают, а мне смешно. Ну, отдохну на нарах суток 10 и что? Огород полоть не надо и жонка мусор выносить не заставляет - лежи себе хошь на левом боку, хошь на правом! Я так в жизни ни разу не отдыхал, как там. Кстати, кому интересно - дайте мэйлы, скину свою повесть про отсидку на Окр. в марте 2006. Я все же там президентом камеры был (№24).
Придет время - и лозунг "никто не забыт и ничто не забыто" сработает по-полной. Они это тоже понимают, поэтому вроде и пугают, а сами боятся больше, чем мы. Это надо понимать, особенно - молодым.
И!
Братцы, давайте подписываться. Мой пример - налицо. Сколько лет уже пишу с подписью и все еще не на Колыме!
Респект то Андрей!
Адказаць"Я лічу, што трапіць да ўлады «ў міласць» — для журналіста пагроза яшчэ большая. Што тычыцца мяжы паміж прафесіяй і палітыкай, адказ — у самім вашым пытанні. Прытрымлівацца прафесійных стандартаў і не вельмі клапаціцца аб тым, каб трапіць альбо не трапіць да кагосьці «ў міласць», — гэта і значыць заставацца «па гэты бок мяжы».
"Думать, конечно, не хочется...". Мне было странно читать эту фразу.
Адказаць