banner1 banner1 banner1

26.11.2012

Андрэй Саннікаў і Ірына Халіп сустрэліся на ВВС важная навіна 87

0:02, — Палітыка

Андрэй Саннікаў і Ірына Халіп сустрэліся на ВВС

Лідэр «Еўрапейскай Беларусі» і яго жонка выступілі ў эфіры тэлеканала ВВС.

Падчас эфіру Андрэй Саннікаў знаходзіўся ў лонданскай студыі ВВС, а журналістка Ірына Халіп, нядаўна якая атрымала прэмію нямецкага ПЭН-цэнтра, размаўляла з дапамогай скайпа з Менска. Прыводзім відэа і змест праграмы (пераклад - charter97.org).

- Ірына Халіп, што значыць для вас атрыманне прэміі?

- Гэта вялікі гонар для мяне. Я ўспрымаю гэтую прэмію, як падтрымку свабоды слова і свабоды СМІ ў Беларусі. Гэта вельмі важна для мяне. І, вядома, атрыманне такой прэміі - гэта прызнанне еўрапейскай будучыні маёй краіны.

- Вы кажаце, што знаходзіцеся пад хатнім арыштам. Улады ў інтэрв'ю ВПС сказалі, што гэта не так. Яны сцвярджаюць, што вы можаце пакінуць краіну. Тут нейкая поўная супярэчнасць.

- Мне здаецца, у свеце застаецца ўсё менш людзей, якія вераць словам нашых уладаў. Я знаходжуся пад строгім амаль поўным кантролем. Фармальна я маю двухгадовую адтэрміноўку свайго прысуду. Я прысуджаная да двух гадоў турмы з адтэрміноўкай на два гады. Цяпер, падчас гэтай адтэрміноўкі, я фактычна пад хатнім арыштам. Я не магу нікуды адлучацца, не магу выехаць з Менска. Я павінна хадзіць у міліцыю і адзначацца там кожны панядзелак. Я не магу пакідаць свой дом па вечарах. Міліцыя прыходзіць правяраць ці знаходжуся я дома амаль кожную ноч. Часам гэта адбываецца вельмі позна. Наш пяцігадовы сын часта палохаецца, калі ён прачынаецца ад груку ў дзверы.

- Андрэй Саннікаў, што гэтая ўзнагарода значыць для вас? Вы тут, а ваша сям'я засталася ў Беларусі.

- Я вельмі ганаруся сваёй жонкай. Я шчаслівы, што яе праца зноў атрымала прызнанне - гэта не першая яе міжнародная ўзнагарода. Для мяне гэта значыць шмат, таму што сведчыць аб увазе з боку сусветнай супольнасці да маёй жонкі, да Беларусі. Мы хацелі б, каб гэта ўвага захоўвалася. У Беларусі вельмі складаная сітуацыя. У нас у краіне ёсць палітычныя зняволеныя, я хачу паказаць іх фатаграфіі. Гэта людзі, якія цяпер сядзяць у турмах Беларусі. Яны знаходзяцца пад неверагодным ціскам. Яны падвяргаюцца катаванням. Нядаўна ў турму быў кінуты Андрэй Гайдукоў. Яго арыштавалі за тое ж самае, чым займаецца мая жонка - за распаўсюджванне незалежнай інфармацыі. За гэта ён апынуўся ў турме КДБ і быў абвінавачаны ў шпіянажы.

- Вы самі не так даўно былі ганараваны прэміі Крайскі. Я мяркую, што ў вас захоўваюцца палітычныя амбіцыі. Але якім чынам можна ў той сітуацыі, у якой зараз знаходзіцца ваша краіна, спрабаваць заняць палітычны пост?

- Я б не стаў казаць пра «палітычныя амбіцыі». І я, і мая жонка хочам свабоды для нашай краіны. Мы хочам бачыць свабодную еўрапейскую Беларусь, хочам бачыць павагу да праў чалавека, хочам, каб людзі свабодна выказвалі сваё меркаванне, усведамлялі сябе свабоднымі. Сітуацыя ў Беларусі сёння - ганьба для Еўропы, як я лічу, таму што Беларусь стала турмой, цэлая краіна стала турмой. У цэнтры Еўропы катуюць людзей.

Відэа даецца ў скарачэнні

- Ірына, хацелася б удакладніць яшчэ адзін момант. Былі выпадкі, калі журналістаў, якія бралі ў вас інтэрв'ю, затрымлівалі. За вамі ўстаноўлены жорсткі кантроль, магчыма, у вас бачаць палітычную сілу. Што прымушае вас працягваць сваю дзейнасць і заставацца ў краіне? Вы б маглі з'ехаць у Велікабрытанію да свайго мужа. Можа быць, гэта больш лёгкі шлях?

- Зараз я не магу прыехаць у Велікабрытанію і ўз'яднацца са сваім мужам. Вы ведаеце, што я знаходжуся пад хатнім арыштам. Ці хачу я жыць разам з каханым мужам, - гэта дзіўнае пытанне, я яго чую ўсё часцей. Адказ: так. Так, я хачу жыць разам са сваёй сям'ёй. Але для мяне цяпер самае галоўнае - гэта бяспека майго мужа, таму што пасля ўсіх катаванняў, праз якія ён прайшоў у турме, пагроз яго жыццю, для мяне галоўнае, што ён, хоць і далёка ад мяне, але ў бяспецы. Мне лепш бачыць яго ў скайпе, чым адзін раз у тры-чатыры месяцы праз тоўстае шкло ў пакоі для спатканняў у турме. Пакуль я знаходжуся тут, я працягваю сваю працу, сваю праваабарончую дзейнасць. Я ўсё ж такі застаюся журналістам.

- Я хачу сказаць, што я цябе вельмі люблю, і ўпэўнены, што хутка мы будзем разам.

- Андрэй Саннікаў, Ірына Халіп, дзякуй вам за гэтую размову. Я б хацеў распавесці некалькі слоў пра яе перадгісторыю. Было досыць складана для нас на ВВС з журналісцкага пункту гледжання арганізаваць інтэрв'ю з гэтымі двума людзьмі адначасова, таму што звязацца па тэлефоне з Ірынай Халіп мы не маглі на працягу тыдня. Дзіўны сюрпрыз. Скажам так: сувязь дрэнна працавала. Дзякуй вам абодвум.



Напісаць каментар (87)

Падзяліся!




Меркаванне


Руки прочь от Беларуси!

Руки прочь от Беларуси!

Дмитрий Дрозд

Хотел как лучше, обманул как всегда!

Хотел как лучше, обманул как всегда!

Анатолий Лебедько

Рыжы

Рыжы

Зміцер Дашкевіч

Танкавы прарыў у мінулае стагоддзе

Танкавы прарыў у мінулае стагоддзе

Уладзімір Халіп

Чиновники, не позорьтесь!

Чиновники, не позорьтесь!

Ирина Халип



Учора на сайце:

наведвальнікаў 346274
праглядаў 2512125

пн аў ср чц пт сб нд
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31

Старая версія сайта

Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь:

"Артыкул 34. Грамадзянам Рэспублiкi Беларусь гарантуецца права на атрыманне, захоўванне i распаўсюджванне поўнай, дакладнай i своечасовай iнфармацыi аб дзейнасцi дзяржаўных органаў, грамадскiх аб'яднанняў, аб палiтычным, эканамiчным, культурным i мiжнародным жыццi, стане навакольнага асяроддзя..."

Падпіска

       

Пакіньце Ваш e-mail: