banner1 banner1 banner1

18.01.2013

New York Times пра Беларускі Свабодны тэатр 11

18:44, — Культура

New York Times пра Беларускі Свабодны тэатр

Рэцэнзія на спектакль «Мінск'2011» выйшла ў найбуйнейшай амерыканскай газеце.

Яе напісаў галоўны тэатральны крытык New York Times Бэн Брэнтлі.

Сайт charter97.org прыводзіць вытрымкі з ягонага артыкула:

- Пад канец прагляду спектакля «Мінск'2011», выдатнай і жорсткай пастаноўкі Беларускага Свабоднага тэатра, з'яўляецца нейкае містычнае адчуванне страху і здзіўлення.

Як і шмат іншых уражальных момантаў у тэатры, гэта дасягаецца пры дапамозе вельмі простых элементаў: чорнага атраманту, доўгага рулона карычневай паперы і аголенай жанчыны.

Гучыць як жарт, ці не так? Але назваць жартам тое, што адбываецца на сцэне, можна толькі ў самым касмічным сэнсе - як нейкая адплата.

Вядома, усё гэта - толькі метафара, унутраная рэальнасць, якая ўпускае кіпцюры ў вашае ўяўленне і пакідае незагойныя шнары. Карціна, якую можа напоўніцу адлюстраваць на сцэне толькі жывы выканаўца, з'яўляецца жорсткім напамінам пра тое, што гнеў у мастацтве можа быць найбольш плённай крыніцай усякіх вынаходстваў.

Гэта зрабіла Беларускі Свабодны тэатр, выступы якога забароненыя ў іх уласнай краіне, адной з самых вынаходлівых, моцных і яскравых нелегальных труп на планеце.

Поўная назва іхняй апошняй п'есы, якую паказалі ў рамках фестывалю Under the Radar у нью-ёркскім «Публічным тэатры», - «Мінск'2011: Адказ Кэці Акэр». Як і кніга «Нью-Ёрк у 1979 годзе», Менск - гэта партрэт вялікага горада, які мы бачым праз прызму ягонага сэксуальнага жыцця.

Сэкс, які некалькі разоў прысутнічае ў гэтай пастаноўцы, - не тое ж самае, што сэксуальнасць. Наогул, наўрад «сэксуальнасць» - тое слова, якім можна апісаць тое, што адбываецца ў гэтай сцэне, нягледзячы на тое, што яе цэнтральнай фігурай з'яўляецца прыгожая аголеная жанчына (Яна Русакевіч).

У маналогу, напісаным дырэктарамі тэатра Наталляй Калядой і Мікалаем Халезіным, яна распавядае аб успамінах дзяўчыны-падлетка, аб тым, як яна была арыштаваная і збітая. Потым супрацоўнік міліцыі прымусіў яе здаць адбіткі пальцаў. Яна распавядае, як мужчына пакрыў яе палец атрамантам і потым націснуў ім на палосу паперы.

Калі акторка кажа, іншыя акцёры пакрываюць яе цела атрамантам і загортваюць з ног да галавы ў рулон паперы. Яна становіцца падобная да кокана.

Калі жанчына спрабуе працягваць маналог, ейныя слёзы падаюць на паперу. Яна выглядае спустошанай і небяспечнай. У руках жанчына трымае пугу, і, ляскаючы ёй, блукае па сцэне. «Слухай ляскат пугі і зразумей: гэта тая ж самая дзяўчына. Яна вырасла. Гэта Менск», - кажа яна.

Гэта адначасова і паэзія, і грубасць нараджэння пачвары, вынашанай жорсткасцю і рэпрэсіямі, і, напэўна, самая экстрэмальная сцэна ў спектаклі. Аўтарам канцэпцыі і рэжысёрам Уладзімірам Шчэрбанем створаная мазаіка з няроўных эпізодаў, якія паказваюць свет, у якім гвалт забяспечвае цішыню, а сэкс і задавальненне - не заўсёды сінонімы.

Такое бачанне складаецца пасля некалькіх апавяданняў ад першай асобы, абрывістых маналогаў, статыстычных звестак. Ансамбль ствараецца з кавалачкаў, сярод якіх трактат аб вырабе і спажыванні атрутнага пітва, якое выдаюць за віно, і нямое інсцэнаванне тэракту ў метро.

Часам паказваюць відэа. Але збольшага пачуцці з'яўляюцца ад слоў, рухаў, цікавага размяшчэння рэквізіту, рудыментарных паветраных балонаў, пластыкавых крэслаў, чырвонай дывановай дарожкі і мяшкоў цукру. Да канца спектакля вы адчуваеце, што мапа Менска вытатуяваная ў вашай галаве таксама, як Дублін Джэймса Джойса, - і гэта тычыцца не толькі яго плошчаў, вуліц, клубаў і турмаў.

Вы таксама адчуваеце пульсацыю падземнай Нямігі - ракі, якая не пазначаная ні на адной карце. У сярэдзіне мінулага стагоддзя яе закавалі ў трубы, якія ляжаць пад зямлёй. І гэта адчуванне жыццёвае сілы пераследуе вас на працягу ўсяго шоў...

...Калі вы шукаеце спрыяльныя знакі ў краявідзе, пазбаўленым надзеі, то вы будзеце звяртацца да таго, што ёсць у вас пад рукой, ці не так? Менск, такі ж змрочны, як жыццё, якое апісанае тут, занураны ў незвычайную лірыку і надзею, якая ляжыць у пераўтваральнай сіле мастацтва.

Паэзія выяўляецца ў самых нечаканых формах і месцах, напрыклад, калі з турмы выпусцілі каманду прастытутак для прыбірання места пасля моцнага снегападу, і мы бачым іх радасных і свабодных, як быццам адарваных ад рэчаіснасці.

У агітпрапагандзе і ў мастацтве палітычнае становіцца асабістым, а асабістае, наадварот, размываецца і ўмацоўваецца.

Калі ў фінальнай сцэне ўдзельнікі калектыву проста і спакойна распавядаюць аўдыторыі аб сваіх пачуццях і аб сваім горадзе, эмоцыі змешваюцца. Крыўда, страх, гнеў - усё гэта ёсць. Але таксама ёсць і невымоўнае словамі адчуванне прыналежнасці да гэтага канфліктнага нешчаслівага месца.

Адзін з актораў - Алег Сідорчык, палітычны ўцякач, які жыве ў Лондане. Ён кажа пра сваю размову з мамай, якая ўсё яшчэ жыве ў Менску з хваробай Альцгаймэра. «Яна думае, што я ўсё яшчэ жыву там, - кажа ён. - Напраўду, гэта не так. Яна не думае, што я жыву там. Мая мама ведае праўду. Я ўсё яшчэ там».



Напісаць каментар (11)

Падзяліся!






Учора на сайце:

наведвальнікаў 257895
праглядаў 1249699

Папулярныя навіны

Дзень Волі ў Менску: Мы - еўрапейцы (Відэа, онлайн) (81132)

25.03, 14:45, — Палітыка

«Перадсмяротныя хрыпы даляра» - новы «шэдэўр» расейскай прапаганды (Фота) (67129)

22.03, 15:10, — У свеце

СМИ: Сын Януковича утонул на Байкале (56052)

22.03, 13:50, — Палітыка

Жыхары аграгарадка пад Магілёвам пагражаюць Лукашэнку Майданам (51083)

22.03, 9:55, — Грамадства

У Дзярждуме заклікаюць увесці войскі ва Украіну (45046)

24.03, 11:15, — Украіна

Эксперт: Стратегия Путина в отношении Украины изменилась, и он перешел к плану «Б» (44323)

23.03, 16:45, — Украіна

Портнікаў: Пуцін разыграе карту «сыход з Данбаса» (43463)

24.03, 12:03, — Украіна

Кангрэс ЗША прыняў рэзалюцыю аб пастаўках зброі Украіне (39557)

24.03, 8:02, — Украіна

Беларускія ўлады гатовыя прыцягваць да крымінальнай адказнасці ўладальнікаў сайтаў і каментатараў (39119)

26.03, 7:05, — Палітыка

Березовец: Порошенко взял паузу. Он решает, что делать дальше (36816)

24.03, 17:35, — Украіна

пн аў ср чц пт сб нд
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31

Старая версія сайта

Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь:

"Артыкул 34. Грамадзянам Рэспублiкi Беларусь гарантуецца права на атрыманне, захоўванне i распаўсюджванне поўнай, дакладнай i своечасовай iнфармацыi аб дзейнасцi дзяржаўных органаў, грамадскiх аб'яднанняў, аб палiтычным, эканамiчным, культурным i мiжнародным жыццi, стане навакольнага асяроддзя..."

Падпіска

       

Пакіньце Ваш e-mail: