Ліст ад Шчукіна :: Хартыя'97 :: Навiны

Вядомы рэвалюцыянэр і патрыёт Беларусі Валеры Шчукін прыслаў ліст з жодзінскага СІЗА. Кожны раз, сыходзячы на чарговую адсідку, Валеры Аляксеевіч прасіў: “Можаце не насіць мне сухары, галоўнае – перадавайце газэты. Без інфармацыі там цяжэй за ўсё”.

У месцах пазбаўленьня волі арыштантам у лепшым выпадку даюць чытаць дзяржаўныя газэты. Па словах аднаго турэмнага начальніка, справа тут зусім не ў ідэялягічных меркаваньнях. А ў банальный адсутнасьці грошай. Таму, як толькі Шчукін атрымаў тры месяцы адсідкі, у першую чаргу яму аформілі на адрэсу менскага СІЗА падпіску на газэту. Выпісалі “Народную волю”, “БДГ”, “Нашу ніву”, “Нашу свабоду”, “Звязду”, “Комсомольскую правду” і “Аргументы и факты”. Падпіску на жодзінскае СІЗА, куды нядаўна перавялі Валеры Аляксеевіча, пакуль не перааформілі. “Тут становішча з інфармацыяй значна пагоршылася, - піша Шчукін. – Тэлевізар у маёй камеры бярэ толькі ГРТ, з газэтаў даюць толькі “Звязду”. Мне заявілі, недзяржаўную прэсу вязьням чытаць забаронена.

У мяне канфіскавалі юрыдычную літаратуру. Якую я ўзяў з сабою, уключна з Крымінальна-выканаўчым кодэксам – дакумэнт, які рэглямэнтуе маё знаходжаньне тут.

...У камеры 4 чалавекі. Маё месца наверсе. Адчуваю сябе дастаткова нядрэнна, але зьявіліся праблемы з артэрыяльным ціскам, чаго раней ня было. Акрамя ўсяго, за ўвесь час знаходжаньня ў Жодзіна ў мяне ня спыняюцца галаўныя болі. Ні анальгін, ні парацэтамол практычна не дапамагаюць. Напэўна, гэта з-за ціску...

...Мне ня выдалі коўдру. Кажуць, няма на складзе, дадуць, калі набудуць. Калі гэта будзе – аднаму Богу вядома. А я мерзну. Сплю не распранаючыся. Можа, хто мае непатрэбную кодру – падарыце турме для мяне ў якасьці гуманітарнай дапамогі. На Валадарцы на ноч хоць штаны здымаў, а тут у іх сплю.

...2 ліпеня коўдру ўсё-ж такі выдалі. Спаў распрануты...”

Валеры Аляксеевіч таксама паведаміў, што з Валадаркі адправіў у “Народную волю” восем матэрыялаў пад агульным назовам “Дзёньнік палітарыштанта”. На жаль, у рэдакцыю ў момант падпісаньня матэрыялу ў друк дайшлі толькі два. Першы і апошні. Начальнік менскага СІЗА палкоўнік Мікалай Саевіч (які, дарэчы, вядомы самым чалавечным з усіх начальнікаў СІЗА Беларусі) запэўніў, што бясьсьледна зьнікнуць дзёньнікі Шчукіна не маглі і праз дзень другі абаваязкова трапяць у “Народную волю”. Значыць у бліжэйшых нумарах на старонках газэты зьявяцца новыя “турэмныя ўнівэрсытэты” Валеры Шчукіна.