Толькі за адзін дэкрэт №20 Лукашэнку пагражае пазбаўленьне волі на 5 гадоў :: Хартыя'97 :: Навiны

Беларускі Гэльсінкскі камітэт накіраваў у судовую калегію па грамадзянскіх справах Вярхоўнага Суда Беларусі скаргу з просьбаю ўзбудзіць грамадзянскую справу і прыняць рашэньне аб прызнаньні пастановы Цэнтрвыбаркаму “Аб тлумачэньні выкананьня некаторых палажэньняў дэкрэта “Аб абавязковым дэкляраваньні даходаў і маёмасьці кандыдата ў прэзыдэнты”, які не адпавядае дзейнаму заканадаўству Беларусі.

БГК адзначае, што дэкрэтам №20 прадпісана, што кандыдаты ў прэзыдэнты Беларусі і іхнія сваякі абавязаны прадставіць дэклярацыю аб даходах і маёмасьці ў Цэнтральную камісію. У сувязі з неадназначнасьцю фармулёвак асобных палажэньняў дэкрэта №20 БГК зьвярнуўся ў Цэнтральную камісію з запытам аб іх тлумачэньні. Але ў пастанове Цэнтральнай камісі ня ўтрымліваюцца адказы на запыт БГК, больш за тое, у ім прыведзены устаноўкі, якія выходзяць за межы ейных паўнамоцтваў, накіраваныя на ўшчамленьне правоў грамадзянаў выбіраць і быць выбранымі. Дадзеныя абставіны даюць падставу лічыць абскарджаную пастанову несапраўднай.

Цэнтральная камісія ў тлумачэньні парадку прымяненьня нормаў дэкрэту №20 пашырыла кола блізкіх сваякоў абавязаных прадаставіць дэклярацыю аб даходах і маёмасьці. Так, па сэнсу арт.11 дэкрэту гэтае кола блізкіх сваякоў кандыдата абмяжоўваюцца тымі, хто пражывае сумесна з кандыдатам у Беларусі і вядзе зь ім агульную гаспадарку.

У пастанове Цэнтральнай камісіі тлумачыцца, што дэклярацыі блізкіх сваякоў прадастаўляюцца незалежна ад іхняга месца жыхарства ці месца знаходжаньня, што відавочна парушае прынцып дзеяньня закона ў прасторы.

Той жа пастановаю абавязак прадставіць у Цэнтральную камісію дэкларацыі згаданых вышэй асобаў ускладаецца на кандыдата ў прэзыдэнты, або кіраўніка ягонай ініцыятыўнай групы. Непрадастаўленьне дэклярацыяў ці высьвятленьне ў іх не адпаведных рэчаіснасьці зьвестак цягне за сабой адмову ў рэгістрацыі кандыдата.

У адпаведнасьці з Канстытуцыяй Беларусі, любое прамое або ўкоснае абмежаваньне выбарчых правоў грамадзянаў зьяўляецца недапушчальным і караецца паводле закону. Так, перашкода ажыцьцяўленьню грамадзянінам Рэспублікі Беларусь права свабодна выбіраць і быць выбраным цягне за сабой прымяненьне крымінальных санкцыяў аж да пазбаўленьня волі на тэрмін да пяці гадоў (арт.191 КК).

Згаданыя абставіны сьведчаць, што ЦВК, у тлумачэньнях аб парадку выкананьня некаторых палажэньняў дэкрэта №20, выйшаў за межы паўнамоцтваў, прадстаўленых законам, і парушыў правы і законныя інтарэсы грамадзянаў.

Беларускі Гэльсінкскі камітэт зьвярнуўся ў Вярхоўны Суд, вышэйшы гаспадарчы суд, Канстытуцыйны суд з просьбаю ў межах кампетэнцыі прыняць меры да прызнаньня дэкрэта №20 неканстытуцыйным, паведамляе прэс-служба БГК.