Кіраўнік місіі чакае :: Хартыя'97 :: Навiны

Першай рэакцыяй Эбэрхарда Хайкэна пасля званка зь Міністэрства замежных справаў з прапановай ўзначаліць місію АБСЭ ў Беларусі было зьдзіўленьне. Але Хайкэн ня стаў доўга разважаць і пагадзіўся. “Гэта быў моцны імпульс, каб зрабіць яшчэ штосьці, сапраўдны выклік”, -- сказаў 66-гадовы дыплямат. Дыплямат ужывае слова “выклік” таму, што кіраўнік місіі АБСЭ ў Менску знаходзіцца на “пярэднім пляне”. У гэтым неаднаразова на ўласным вопыце пераконваўся папярднік Хакэна на гэтай пасадзе - Ганс-Георг Вік. Так, прэзыдэнт Беларусі, які кіруе краінай аўтарытарнымі мэтадамі, неднаразова ўпікаў Віка ў злоўжываньнях пры падрыхтоўцы мясцовых назіральнікаў на выбарах: Лукашэнка абвінавачваў прадстаўніка АБСЭ ў тым, што ён нібыта рыхтуе ўзброенных баевікоў для зьвяржэньня рэжыму. Віку не адзін раз пагражалі непазьбежнай высылкай. Аднак, пэрспэктыва бязрадасных і працяглых спрэчак з цьвёрдалобым Аляксандрам Лукашэнкам, які мае настальгію па савецкіх парадках, не пужае Хайкена.

Наадварот, кваліфікаваны юрыст і вопытны дыплямат, які з 1 верасьня 2000 году знаходзіўся ў адстаўцы, мае ў сабе сілы для выкананьня новага даручэньня. Яшчэ ў часы Савецкага Саюзу Хайкэн працаваў ў нямецкай амбасадзе ў Маскве, на гэты раз ў якасьці пасланца, затым два гады быў амбасадарам ў Швэйцарыі, а з 1996 году чатыры гады быў амбасадарам на Ўкраіне.

Досьвед, атрыманы падчас працы ў Савецкім Саюзе, магчыма, дапаможа Хайкэну знайсьці агульную мову з Лукашэнкам, бо нямецкі дыплямат неаднаразова бываў ў Беларусі, і ў пачатку 90-ых вёў там перамовы па праблемах, зьвязаных з развалам Савецкага Саюзу. “Задача складаная, трэба шмат часу”, - кажа Хайкэн, які ня мае ніякіх ілюзіяў адносна афіцыйнага Менску і разумее, што ён, як і ягоны папярэднік, ня будзе там жаданым госьцем.

Хайкэн рыхтуецца да свайго новага заданьня й добра адсочвае падзеі ў Беларусі, але прыходзіцца пакуль чакаць: Менск не жадае пускаць яго ў краіну, да таго часу, пакуль ня зьменіцца мандат прадстаўніка АБСЭ, вядома, з улікам умоваў, вылучаемых Лукашэнкам.

Знаходзячыся ў чаканьні, Хакэн штудзіруе даклады й навуковыя публікацыі аб Украіне. У рамках ягонай дзейнасьці ў кіраваньні недзяржаўнага аб’яднаньня Нямецка-украінскі форум, Хайкэн кожныя два месяцы езьдзіць ў Адэсу. Там ён прымае ўдзел ў праекце Нямецкага саюзу абароны жывёлы, які праяўляе клопат аб бяздомных сабаках.

Калі Менск, нарэшце, прыме рашэньне, Хайкэн ня ведае. Ва ўсялякім выпадку, сумкі ўжо складзеныя. “Я гатовы выляцець ў любы момант”, -- кажа Хайкэн. Аднак ён не патрабауе ад сваёй жонкі, якая была побач зь ім ўсе гады ягонага знаходжаньня за мяжой, ехаць у Беларусь. Яна застанецца дома ў Боне. Але ейная адзінота ня будзе доўгай: кожныя два тыдні на выходныя Хайкэн зьбіраецца прыязджаць дадому.