Беларусь пастаўляе зброю тэрарыстам :: Хартыя'97 :: Навiны

Тэрарысты атрымліваюць зброю з цэнтра Эўропы - зь Беларусі. Гэтая краіна, на думку дзяржаўнага сакратара ЗША Коліна Паўэла, застаецца адзінай у Эўропе краінай-ізгоем. У часе маючых адбыцца перамоваў Пуціна і Буша гэтае пытаньне павінна быць улучанае ў парадак дня. Менавіта праз вырашэньне беларускага пытаньня Крэмль можа дапамагчы Вашынгтону ў змаганьні зь міжнародным тэрарызмам. Адміністрацыя прэзыдэнта ЗША Джорджа Буша мае патрэбу ў распрацоўцы стратэгіі барацьбы з тым, што ўчыняе гэтая краіна-ізгой пад носам у NATO: Беларусь за мінулы год незаўважна стала пастаўшчыком сьмерцяноснай вайсковай тэхнікі для сьвету ісламскага радыкалізму.

Літаральна за некалькі дзён да нападу тэрарыстаў на Амэрыку 11 верасьня дзяржсакратар ЗША Колін Паўэл (Colin Powell) назваў Беларусь "адзінай у Эўропе краінай-ізгоем". Гэтае акрэсьленьне застаецца нязьменным, а ягоная сапраўднасьць становіцца яшчэ больш відавочнай сёньня, калі апошні ў Эўропе бастыён аўтарытарызму Аляксандра Лукашэнкі працягвае кідаць выклік міжнароднаму праву, працягваючы забясьпечваць Ірак і іншыя краіны-ізгоі і тэрарыстычныя групоўкі высокаякаснай вайсковай тэхнікай і забясьпечваючы ім пляцдарм у Эўропе.

У кантэксьце няпростай палітычнай сытуацыі на Блізкім Усходзе і ў Іраку, адміністрацыя прэзыдэнта ЗША Джорджа Буша-малодшага (George W. Bush) мае патрэбу ў распрацоўцы стратэгіі барацьбы з тым, што ўчыняе гэтая краіна-ізгой пад носам у NATO: Беларусь за мінулы год незаўважна стала пастаўшчыком сьмерцяноснай вайсковай тэхнікі для сьвету ісламскага радыкалізму.

Толькі за апошні год, паводле крыніцаў выведак Усходняй Эўропы і даведніка "Jane`s Defence International", Беларусь патаемна паставіла палестынскім баевікам і краінам, якія даюць прытулак тэрарыстам, улучна з Сырыяй і Іранам, зброю на суму звыш 500 млн. даляраў ЗША, у тым ліку 120-мм мінамёты, супроцьтанкавыя ракеты, інжынэрныя міны і рэактыўныя снарады.

Таемнае супрацоўніцтва з Іракам хаця і рызыкоўнае, уяўляе асаблівую цікавасьць для Лукашэнкі як крыніца атрыманьня цьвёрдай валюты . Сёлета афіцыйныя асобы ў Дзярждэпартамэнце ЗША пацьвердзілі інфармацыю пра тое, што афіцэры з ірацкіх войскаў супроцьракетнай абароны прайшлі ў Беларусі перападрыхтоўку дзеля службы пры зэнітна-ракетным комлексе С-300.

Да ведама нашых чытачоў - у пэрыяд з 1 красавіка былі зробленыя тры спробы зьбіць амэрыканскія і ангельскія самалёты, якія патрулявалі забароненыя для палётаў ірацкай авіяцыі зоны (а летась такіх спробаў было 420). Прымаючы пад увагу гэты факт, супрацоўніцтва Менску і Багдаду ў галіне супроцьракетнай абароны павінна было б падштурхнуць Вашынгтон да пераацэнкі сваёй палітыкі што да неўмяшальніцтва ў справы іншых краінаў.

Асабліва актуальным гэта стае цяпер, калі Садам Хусэйн (Saddam Hussein) зрабіў перадыслякацыю сваіх сродкаў супроцьпаветранай абароны ў забароненыя для палётаў ірацкай авіяцыі зоны, сьвярджаючы, што робіць гэта на знак пратэсту супроць ізраільскай вайсковай акцыі на Заходнім беразе Ярдану. Адміністрацыі Буша трэба паглядзець у вочы праўдзе і пабачыць, што беларускія танкі ды іншая зброя штодзённа пагражаюць жыцьцям амэрыканскіх і ангельскіх пілётаў, якія лётаюць у небе над Іракам.

Беларуска-ірацкае супрацоўніцтва у галіне ПВА ёсьць усяго толькі часткай таемных сувязяў паміж дзьвума краінамі. Іхныя незаконныя апэрацыі задакумэнтаваныя камісіяй па інспэктаваньні ўзбраеньняў ААН і адлюстраваныя ў дакладзе, які летась у чэрвені падрыхтавалі два вельмі паважаных спэцыялісты ў рамках Вісконсінскага праекту па кантролі над ядравай зброяй (Wisconsin Project on Nuclear Arms Control).

У 1995 годзе ў абыход санкцыяў ААН супроць Іраку, агентам гэтай краіны ў Беларусі былі прададзеныя спэцыялізаваныя станкі з алмазнымі працоўнымі інструмэнтамі, якія выкарыстоўваюцца ў вытворчасьці кампанэнтаў ядравай зброі. Напрыканцы 1998 году прэзыдэнт Лукашэнка зноўку патаемна парушыў санкцыі ААН, прадаўшы Багдаду абсталяваньне, у склад якога ўваходзілі прыстасаваньні, неабходныя ў вытворчасьці аптычных сыстэмаў навядзеньня для ракетаў вялікай дальнасьці, якія прызначаюцца для ўдараў па Ізраілі.

Лукашэнку жорстка, як мала каго з кіраўнікоў краінаў, крытыкуе міжнародная супольнасьць. Лукашэнкам грэбуюць і не жадаюць бачыць яго на Захадзе, а ягоных нядаўніх замежных гасьцей можна праверыць па даведніку "Хто ёсьць хто ў міжнародным сьпісе дрэнных хлопцаў": Лібія, Іран, Куба, Сырыя - усё гэта дзяржавы, якія дзярждэпартамэнт ЗША называе спонсарамі тэрарызму.

Што тычыцца Сырыі, сп. Лукашэнка нават не імкнецца схаваць сваю дапамогу Дамаску ў мадэрнізацыі ягоных вайсковых магчымасьцяў. "Як бы моцна нас за гэта ня ганьбілі,-- сказаў Лукашэнка - мы будзем і надалей дапамагаць Сырыі у вайсковым пляне, бо яны нам абяцаюць дапамагчы ў тым самым".

Муамар Кадафі (Moammar Gadhafi) зь Лібіі, якога Вашынгтон спачатку ўлучыў у свой сьпіс найбольш небясьпечных злачынцаў пад нумарам першым, ня робіць сакрэту з таго факту, што ён лічыць Лукашэнку сваім лепшым эўрапейскім хаўрусьнікам, асабліва пасьля таго, як гэты эўрапейскі дыктатар летась наведаў Лібію. Лукашэнка апошнім часам актывізаваў дыпляматычныя сувязі і павялічвае гандаль зь Лібіяй, маючы намер прадаваць ёй зброю, каб атрымаць так неабходную для анэмічнай беларускай эканомікі цьвёрдую валюту.

Беларускага лідэра мала хвалюе, што адносна Лібіі па-ранейшаму дзейнічае эмбарга ААН на пастаўкі ёй узбраеньня. Каб зразумець прыярытэты Лукашэнкі, дастаткова нагадаць, што ў першы тыдзень пасьля 11 верасьня ён адмяніў свой візыт ветлівасьці ў амэрыканскую амбасаду у Менску, каб замест гэтага накіравацца на сустрэчу з кіраўніком лібійскай вышэйшай Рады абароны. Зрэшты, Лукашэнку падабаецца ягоная роля міжнароднага ізгоя, а пагрозы санкцыяў ЗША ці Эўразьвязу ніяк яго не бянтэжаць, бо аб`ём гандлю з Захадам у Беларусі нязначны. Фактычна, санкцыі цалкам маглі б мець супрацьлеглы эфэкт, мацуючы ягонае палітычнае становішча ўнутры краіны.

Праблема, што рабіць зь Беларусьсю, па-ранейшаму застаецца надзённай. Аднак пры жаданьні рашэньне гэтай праблемы адшукаць няцяжка - патрэбная толькі палітычная воля. Крэмль уплывае на Беларусь да такой ступені, што гэты ўплыў немагчыма пераацаніць: субсыдыі на пастаўкі энерганосьбітаў з Расеі - усяго толькі адна з прычынаў таго, што эканоміка Беларусі не развалілася зусім.

Прэзыдэнт Пуцін ёсьць адзіным кіраўніком, якога Лукашэнка паважае, бо ў таго дастаткова ўлады і палітычных рычагоў уплыву для таго, каб скінуць беларускага лідэра. Адміністрацыя Буша павінна гэта прызнаць і выпрацаваць стратэгію дачынна Беларусі, у якой павінны адбіцца новыя стасункі Вашынгтона і Масквы.

У часе маючага адбыцца візыту Буша-малодшага ў Маскву ён павінен стаць ініцыятарам канструктыўнага дыялёгу з расейскім лідэрам у гэтай праблеме і запэўніць Пуціна выкарыстаць уплыў Крамля на Лукашэнку, каб пакласьці канец тайнаму продажу беларускай зброі тэрарыстам і краінам-ізгоям. Гэта, бадай, самае важнае (і самае нявырашанае) пытаньне, дзе Масква можа дапамагчы Вашынгтону ў ягонай барацьбе супроць тэрарызму.

Калі Масква адмовіцца выкарыстаць свой уплыў у гэтым выпадку, а Лукашэнка і надалей будзе працягваць партнэрства з тэрарыстычным сьветам, тады Вашынгтону варта разгледзіць усе магчымыя санкцыі, улучна з наўпроставай забаронай экпарту беларускай зброі.