Новы закон аб рэлігіі надзвычай ускладніў дзейнасьць крышнаітаў :: Хартыя'97 :: Навiны

Пасьля таго як набраў моц новы закон “Аб свабодзе веравызнаньня і рэлігійных арганізацыях” “уся статутная дзейнасьць супольнасьцяў Крышны Рэспублікі Беларусь знаходзіцца па-за законам”. Пра гэта гаворыцца ў звароце, зь якім выступілі прадстаўнікі супольнасьцяў Крышны Сяргей Малахоўскі, Аляксандар Карзоў і Андрэй Зубко. Свой зварот яны накіравалі ў Адміністрацыю Лукашэнкі, урад і парлямэнт Беларусі, а таксама ў праваабарончыя арганізацыі і дыпляматычныя прадстаўніцтвы, акрэдытаваныя ў Менску.

Апошнім часам, адзначаецца ў дакумэнце, узьніклі праблемы пры ажыцьцяўленьні асноўных накірункаў у дзейнасьці ўсіх супольнасьцяў Крышны – па распаўсюду рэлігійнае літаратуры, ухваленьню сьвятых імёнаў Бога (Хары, Крышна, Рама) і раздачы асьвячонай ежы. Напрыклад, распаўсюд кніг, згодна новаму закону, можа ажыцьцяўляцца толькі ў памяшканьнях, якія належаць рэлігійнай арганізацыі на правох уласнасьці, ці ў месцах, вызначаных мясцовымі органамі. Аднак праз адсутнасьць уласных памяшканьняў і адмаўленьня ўладаў вызначыць месцы для крышнаітаў распаўсюджваць кнігі і зьбіраць ахвяраваньні, вернікі мусяць рабіць гэта па вуліцах. За гэта іх затрымлівае міліцыя, складае пратаколы аб адміністратыўных правапарушэньнях. У выніку, адзначаецца ў звароце, “супольнасьці знаходзяцца пад пагрозаю вынясеньня і прыпыненьня дзейнасьці з пэрспэктываю далейшага закрыцьця”.

Рэгістрацыя ў Беларусі новых супольнасьцяў, паведамляюць аўтары звароту, “сутыкаецца з непераадольнымі перашкодамі”: акрамя таго, вернікам “пагражаюць звальненьнем з працы і псыхіятрычным шпіталем”. У сувязі з немагчымасьцю рэгістрацыі аб’яднаньня супольнасьцяў узьнікла праблема запрашэньня ў Беларусь духоўных настаўнікаў – грамадзянаў іншых краінаў.

Прадстаўнікі супольнасьцяў Крышны выказваюць надзею “на дапамогу ўсіх разумных і праведных людзей, абарону з боку праваабарончых арганізацыяў розных краінаў”.

Камэнтуючы па просьбе БелаПАН гэты зварот, Сяргей Малахоўскі заявіў: “Мы недаспадобы ўладам толькі за тое, што існуем. Ні ў якой іншай дэмакратычнай краіне пасьлядоўнікі руху Крышны не сустракаюць столькі перашкодаў на сваім шляху. За пэрыяд існаваньня руху з сярэдзіны 80-х гадоў усе вернікі вызваліліся ад шкодных звычак, атрымалі духоўную адукацыю, захоўваюць рэлігійныя запаветы і законы дзяржавы. Многія зь іх гатовыя ўдзельнічаць у добраахвотных праграмах. На нашу думку, дзеяньні ўладаў па стварэньні перавагаў для адной рэлігійнай традыцыі садзейнічаюць узьнікненьню міжрэлігійнай варожасьці, росту напружанасьці, дыскрэдытацыі ўлады, страты павагі да нашай краіны на міжнароднай арэне”.