Памірае чалавек :: Хартыя'97 :: Навiны

Паважаная рэдацыя! Упрошваем вас, надрукуйце наш ліст тэрмінова. Размова ідзе пра жыцьцё і сьмерць у літаральным сэнсе. У нас у пад’езьдзе ў кватэры 24 памірае хворы самотны інвалід 1-ай групы Катлянік А.А. Некалькі месяцаў таму памерла ягоная маці, якая ўсё жыццьё даглядала за сынам, не аддавала яго ў інтэрнат. Як толькі здарылася гэтае няшчасьце, мы паведамілі ў міліцыю і патэлефанавалі ў выканкам Ленінскага раёну з просьбай аформіць інваліда. Участковы міліцыянт ведае, што чалавек застаўся адзін (малодшчы брат не лічыцца, бо не выходзіць з турмаў). Аднак прадстаўнік праваахоўчых органаў сказаў нам, што гэтае пытаньне яго не датычыць. У пачатку студзеня мы напісалі ў Ленінскі выканкам з просьбай заняцца інвалідам. Адказ прыйшоў праз месяц. Столькі часу спатрэбілася кіраўніцтву сацыяльнай абароны, каб паведаміць нам, што наш ліст пераслалі ў органы аховы здароўя. Добрая сацыяльная абарона, няма што і сказаць.

У гэтай сувязі варта паставіць пытаньне, куды ідзе пэнсія, якая мусіць належыць інваліду. А сёньня, 3 лютага, нават участковы доктар не прыйшоў па выкліку да гэтага хворага. Верагодна, ня варта паведамляць, што гэта адзінокі ляжачы інвалід, які зажыва гніе. Мы яго кормім, але аказаць мэдычную дапамогу ня ў стане.

Атрымоўваецца, што ні міліцыю, ні органы сацыяльнай абароны, ні райвыканкам не цікавіць адзінокі хворы. Памірае чалавек. Хіба гэта праблема на тле глябальных пытаньняў? Страшна ад безвыходнасьці, калі разумееш, што, аказваецца, у нашай краіне памерці годна зусім не лягчэй, чым жыць...

З павагаю, жыхары д.№6 па вул.Кастрычніцкай, г.Менску