Расея баіцца маленькай, але самастойнай Чачэніі :: Хартыя'97 :: Навiны

Ёсьць краіны, якія немагчыма сьцішыць. І ёсьць войны, якія немагчыма выйграць. Да такіх канфліктаў адносіцца супрацьстаяньне ў Чачэніі. Цягам дзевяці гадоў расейцы й чачэнцы вядуць на Каўказе адну з самых жахлівых войнаў апошніх дзесяцігодзьдзяў. Пры гэтым загінулі многія тысячы людзей.

Расея, вядома, магла абвесьціць аўтаномнасьць Чачэніі. У рэшце рэшт, пры аб’яднаньні Нямеччыны размова таксама ішла пра права народаў на самавызначэньне. Але вялізная Расея баіцца маленькай, самастойнай Чачэніі.

Справа ў тым, што тады б самастойнасьці патрабавалі і іншыя народы вялікай імпэрыі. З гэтай прычыны на Балканах басьнійскія сэрбы ня могуць аб’яднацца з Сэрбіяй. Наколькі адвольна праводзіліся па гэтай зямлі межы, настолькі вялікае імкненьне зрабіць так, нібыта яны дадзеныя Богам і не падлягаюць зьменам. Становішча захоўваецца такім, якім яно ёсьць, ці пачнецца хаос. Гэтага жадаюць людзі з уладаю.

Праз нежаданьне, каб усё заставалася ў ранейшым стане, у час апошняга тэрарыстычнага акту, учыненага побач з адміністратыўным будынкам, было забіта зноў каля сарака чалавек. Як часта аўтарытарны прэзыдэнт Расеі Ўладзімер Пуцін заяўляў аб перамозе над баевікамі, як часта ён падкрэсьліваў, што імкнецца да мірнага вырашэньня канфлікта, так часта сытуацыя паказвала, што чачэнскія баевікі, тэрарысты й партызаны мацней за прапаганду Масквы. Расея, што тычыцца вайны ЗША супраць Іраку, разыгрывала з сябе стража міжнароднага права. У сваёй краіне гэтае права нічога ня важыць.

Пераклад: Сініца Ўладзімер, ИноСМИ.Ru