Міхаіл ЛЯВОНАЎ: «Мяне «заказалі...» :: Хартыя'97 :: Навiны

У чацьвер у Вярхоўным судзе Беларусі заслухоўвалі сьведчаньні экс-дырэктара Менскага трактарнага заводу Міхаіла Лявонава па двух эпізодах абвінавачваньня. Прамова Міхаіла Лявонава была доўгай: яму трэба было агучыць сто семдзесят чатыры старонкі друкаванага тэксту. Ён чытаў сьведчаньні больш за сем гадзінаў, кожныя гадзіну-паўтары спыняўся на дзесяць-пятнаццаць хвілінаў. У самым пачатку сваёй прамовы экс-дырэктар заявіў, што сьледзтва не прадставіла ніякіх доказаў яго віны. “На гэтым я мог бы і завяршыць, -- кажа Лявонаў. -- Аднак я ўжо больш за паўтара года знаходжуся на нарах, бо “заказаны...”

Экс-гендырэктар МТЗ паведаміў, што толькі пасьля адзінаццаці месяцаў утрыманьня пад вартай яму стала вядома аб некаторых эпізодах справы.

Паводле Лявонава, “абвінавачваньні пабудаваныя на фальсыфікацыі праз застрашэньне сьведак. Увесь ланцуг абвінавачваньня нелягічны і абсурдны. І сутнасьць гэтых абвінавачваньняў мне незразумелая”.

"Я прымаў завод з вялізнымі пазыкамі, -- сказаў Лявонаў. – Але сьледзтва абыйшло гэта.”Паводле Міхаіла Васільевіча ў справе ёсьць сьведчаньні нейкіх "пабочных асобаў", якія сьцьвярджаюць, што да яго прыходу Трактарны завод "цвел и нежно пах", а ён нібыта прыйшоў і ўсё разваліў. "Хаця ўсе шэсьць гадоў МТЗ працаваў прыбыткова, за гэты пэрыяд сплочана падаткаў на суму больш за 400 мільёнаў даляраў ЗША”, пры тым, што падаткавая нагрузка на Трактарны завод, у параўнаньні з іншымі прадпрыемствамі, адна з самых высокіх.

Абвінавачваньне сьцьвярджае, што экс-дырэктар МТЗ лябіраваў інтарэсы некаторых камэрцыйных структураў. Так, паводле вэрсіі сьледзтва, стратнымі для ВА "МТЗ" стала супрацоўніцтва з ЗАТ "Рывертэкс", якое прадстаўлялі ў Беларусі Герасіменка і Ўладзімераў. Кампанія нібыта пастаўляла на прадпрыемства чугун, сталь і металапракат па коштах, якія ў некалькі разоў пераўзыходзілі тыя, якія прапаноўваў завод-вытворца. Але ўсе кантракты падпісваліся не Лявонавым, а яго намесьнікамі. Сьледзтва, спасылаючыся на сьведчаньні, настойвае на тым, што кантракты падпісваліся па прамым распраджэньні гендырэктара.

"Гендырэктар асабіста не займаўся заключэньнем кантрактаў, - кажа Міхаіл Лявонаў. --Абвінавачваньне ў тым, што я лябіраваў інтарэсы некаторых камэрцыйных структураў, прасякнутыя хлусьнёй... Мы не ў акопах сядзелі, а займаліся рэальнай эканомікай. Я прымаў узважаныя рашэньні! Я ганаруся тым вынікам, якога ўдалося дабіцца разам з калектывам".

Міхаіл Лявонаў катэгарычна заяўляе, што паказаньні асобных сьведак -- “выдумка, якой дабіваліся сьледчыя, ухаваўшы нейкія дакумэнты. Некаторыя сьведкі, маўляў, нагаварылі на дырэктара дзеля ўратаваньня ўласнай шкуры, каб самім не патрапіць на нары”.

Распавёў Лявонаў і пра бартэр. Патлумачыў, што заводу было эканамічна выгодна, каб пры бартэрных зьдзелках кошт трактара быў дваццаць тысячаў даляраў, а пры наяўным разьліку -- дзесяць. Паводле яго, у той час, калі ў краіне існавала некалькі курсаў даляраў, трактар быў самай цьвёрдай валютай. “Імі разьлічваліся за расейскі газ, казахстанскую пшаніцу”, -- кажа Лявонаў. Паводле яго, ні для каго не сакрэт, што бартэр існуе і сёньня...

Суд над Лявонавым праходзіць у невялікай залі судовых паседжаньняў. Наведвальнікаў на працэсах шмат. Са знаёмыммі й блізкімі, якія знахдзяцца ў залі, Лявонаў спрабуе тлумачыцца знакамі, на пальцах: размаўляць яму забаронена.
Нягледзячы на бледнасьць, выглядае Лявонаў няблага.

Як і раней, ён сядзіць ў невялікай жалезнай клетцы, якую ахоўваюць шэсьць міліцыянтаў...