Што Расея можа яшчэ адабраць у Беларусі? :: Хартыя'97 :: Навiны

Газета “КоммерсантЪ” звярнулася з такім пытаннем да расейскіх палітыкаў і эканамістаў.

Айрат Хайруллін, дэпутат Дзярждумы, уладальнік кампаніі “Красный Восток Агро”:

– Прывілеі для беларускага харчавання. У першую чаргу для тавараў, якія ідуць праз Беларусь транзітам. У нас паліцы ломяцца ад беларускага харчавання, але ні ў адной менскай краме не сустрэць прадуктаў з Расеі, бо Беларусь абараняе свой рынак і субсідуе сельскую гаспадарку. А мільёны нашых сялянаў сядзяць без працы.

Уладзімір Рыжкоў, незалежны дэпутат Дзярждумы, сустаршыня Рэспубліканскай партыі:

– А што ў іх ёсць? Толькі бацька. Хіба што яго ўзяць і накіраваць губернатарам у Магадан. Гэты край вельмі запушчаны, крымінальнае становішча неспакойнае. А бацька вялікі майстар наводзіць парадак любымі метадамі.

Генадзь Шмаль, прэзідэнт Саюза нафтагазапрамыслоўцаў Расеі:

– Нічога, інакш страцім апошняга саюзніка. Беларусь ужо пайшла на саступкі, напрыклад, згадзілася прадаць палову “Белтрансгаза”. Вядома, Лукашэнка моцна завышае цану, але трэба працягваць перамовы.

Юрый Кабаладзэ, дырэктар інвестыцыйнай кампаніі “Ренессанс Капитал”:

– Паколькі ў іх няма віна і мінералкі, то застаецца экспарт бульбы. Зрэшты, захочам – забаронім усё. Але так ад Лукашэнкі нічога не даможашся. Хіба што даць бацьку пост прэзідэнта саюза – і ён усё сам аддасць.

Васіль Дума, сябар Савета федэрацыі, экс-прэзідэнт “Славнефти”:

– Гэта пытанне палітычнае, а рашэнне па пошлінах – эканамічнае. Дзяржавы ў нас розныя, і мы паінны выходзіць на сусветныя цэны ў разліках за нафту, газ і іншае. А розныя льготы толькі расслабляюць. Беларусь, як і Украіна, дагэтуль выкарыстоўвае абсталяванне з савецкіх часоў. Абнаўленне тэхналагічнага парку практычна не вядзецца, а яно патрабуецца ва ўсіх галінах.

Наталля Партасава, прэзідэнт “Агромашхолдинга”:

– Трэба пераняць адносіны ўрада са сваімі таваравытворцамі. Я зайздрошчу беларусам: сёння ў менскай тэхнікі зялёнае святло на нашым рынку – бяспошлінны ўвоз і продаж праз “Росагролизинг”. Акрамя таго, беларускі ўрад вылучае бізнэсу сродкі на стварэнне новай тэхнікі. А нашу тэхніку ў Беларусь не пускаюць.

Міхаіл Абызаў, старшыня савета дырэктароў кампаніі “Руком”:

– Нічога, але калі мы набываем “БелАЗы” або шыны па сусветных цэнах, то і сваю прадукцыю павінны прадаваць па іх жа. А калі мы нешта і адбярэм, пытанне “саюзнай дзяржавы” гэта не вырашыць, бо яно ляжыць выключна ў персаніфікаванай плоскасці.