Андрэй Піанткоўскі: «Абодва аўтарытарных кіраўніка вядуць зараз вельмі жорсткі торг» :: Хартыя'97 :: Навiны

У апошні час назіральнікі адзначаюць рэзкія рознагалоссі паміж Масквой і Менскам у пытанні аб цэнах на расейскія энергарэсурсы, якія пастаўляюцца Беларусі. Ёсць падставы меркаваць, што ў “саюзнай дзяржаве Беларусі і Расеі” можа вось-вось успыхнуць новая “газавая вайна”. Пракаментаваць тое, што адбываецца ў двухбаковых адносінах Расейская служба “Голасу Амерыкі” папрасіла вядомага расейскага палітолага Андрэя Піанткоўскага:

– Гэта, зразумела, завяршае дзесяцігоддзі крывадушных “шлюбных”, або “перадшлюбных” адносінаў. Сутнасць у тым, што Расея, якая настальгуе па імперскай велічы, дакладней, расейская эліта, “усё чакала і верыла”, калі ж Аляксандр Рыгоравіч на ёй ажэніцца (або выйдзе за яе замуж) і ўвойдзе ўсімі сваімі сямю, васьмю і адным суб`ектам у склад Расейскай Федэрацыі. Аляксандр Рыгоравіч вельмі майстэрска на працягу шматлікіх гадоў гуляў на гэтых комплексах згубленай велічы расейскай эліты і прымушаў плаціць велічэзнымі субсідыямі. Яны ацэньваюцца па-рознаму, таму што ўсё гэта вельмі непразрыста, але гаворка ідзе аб мільярдах даляраў у год.

Нарэшце, у Маскве зразумелі, ды і то яшчэ не ўсё, але ва ўсякім разе Пуцін зразумеў, што ніколі Аляксандр Рыгоравіч у яго не ўступіць. Ну, і таму вырашыў размаўляць на іншай мове. Адразу ж усе гэтыя пасажы аб брацтве славянскіх народаў, аб адзінстве былі адкінутыя ў бок. Абодва, па сутнасці... назваць дыктатарам Уладзіміра Уладзіміравіча было б не зусім дакладна, – ну, скажам так, абодва аўтарытарных кіраўніка вядуць зараз вельмі жорсткі торг.

Прычым, між іншым, абодва пераследуюць ужо не столькі дзяржаўныя інтарэсы, а і свае асабістыя, – усім у Расеі выдатна вядома, што Пуцін з`яўляецца ценявым гаспадаром “Газпрома”. Ды і тыя схемы, па якіх газавыя і нафтавыя грошы выцякаюць у разнастайныя прэзідэнцкія фонды ў Беларусі, таксама добра вядомыя, – лічыць палітолаг.