Вы находитесь на старой версии сайта "Хартия'97 - НовостиБеларуси". Замените, пожалуйста, адрес сайта Хартии в закладках. Для перехода на новый сайт нажмите здесь.
Генадзь Карпенка: мінула 8 гадоў з дня смерці 09:54, 06/04/2007, фота ByMedia.net
Восем гадоў назад сышоў з жыцця Генадзь Карпенка. Віцэ-спікер Вярхоўнага Савета, старшыня Нацыянальнага выканаўчага камітэта, член-карэспандэнт Нацыянальнай Акадэміі навук прафесар Генадзь Дзмітрыевіч Карпенка памёр у 7 гадзін раніцы 6 красавіка 1999 года. Сапраўдная прычына смерці Карпенкі дагэтуль невядомыя. Жонка і дзеці апазіцыйнага палітыка з прычыны пераследу і прэсінгу з боку ўлад змушаныя былі з`ехаць у Нямеччыну, дзе атрымалі статус палітычных бежанцаў.
Смерць Генадзя Карпенкі стала пачаткам ланцуга трагічных падзей: знікнення Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага, Змітра Завадскага.
“Усякі іншы пункт гледжання, які не супадае з Вашым разуменнем, не толькі не ўспрымаецца, але жорстка і груба душыцца разам з яе аўтарамі, – публічна заявіў Генадзь Карпенка, звяртаючыся да Аляксандра Лукашэнкі. – Хопіць балабоніць на кожным куту, што апазіцыя рвецца да ўлады. Паверце, разумныя людзі, якія аб`ядналіся ў апазіцыю, не рвуцца да ўлады дзеля ўлады. Яны супраць улады, якая вядзе да галечы”.
Ужо пасля смерці пра Генадзя Карпенку напішуць, што ён быў поўным антыподам цяперашняга кіраўніка дзяржавы – любіў і паважаў людзей, быў сумленны, ніколі не змяняў сваім прынцыпам і поглядам. Любіў сваю краіну і свой народ, верыў у будучыню і працаваў дзеля яе, не шкадуючы сіл і здароўя. Ніколі не поўзаў перад “прэзідэнтам”.
Генадзь Карпенка, які прывык тварыць, а не руйнаваць, ствараючы Нацыянальны выканаўчы камітэт, прыцягнуў у працы да яго навукоўцаў, эканамістаў, здольных утрымаць ад краху беларускую эканоміку.
Карпенка бачыў, што ўлада вывальваецца з рук, якія яе трымаюць і вось-вось будзе валяцца як нікому не патрэбная рэч, а тыя, хто вядзе яе да такога стану, разбягуцца ў розныя бакі, прыхапіўшы нарабаванае і кінуўшы народ на волю лёсу. І сказаўшы пра гэта публічна, Карпенка падпісаў сабе прысуд. Ён быў занадта небяспечны для ўлады. Ён не мог не разумець гэтага. Але ён паступаў бо прывык жыць – сумленна і адкрыта.