Дзяніс Дзянисаў: «Улады ўпершыню выпусьцілі пад заклад апазыцыянера» :: Хартыя'97 :: Навiны

Абласная пракуратура прыняла рашэньне адпусьціць да суду Дзяніса Дзянісава, супраць якога заведзеная крымінальная справа й які знаходзіўся ў віцебскім СІЗА ад 16 лютага. 9 красавіка сваякамі Дзяніса Дзянісава былі пералічаныя на рахунак Беларусбанку 15 з паловаю мільёнаў рублёў, сабраныя грамадзтвам у якасьці закладу. Грошы ахвяравалі больш за 100 чалавек.

Дзяніса Дзянісава абвінавачваюць у арганізацыі групавых дзеяньняў, якія парушалі грамадзкі парадак. 18 чэрвеня 2006 году на адным з будынкаў Віцебску зьявіўся бел-чырвона-белы сьцяг, графіці й расьцяжкі са словам "Бунт". Калі суд прызнае актывіста вінаватым, Дзянісаву пагражае тэрмін да трох гадоў пазбаўленьня волі.

-- Калі чалавека адпускаюць зь СІЗА – гэта сьвята. Апроч таго, я мяркую, што за апошнія некалькі гадоў тое, што адпусьцілі пад заклад чалавека з такім артыкулам, як у мяне, гэта першы выпадак, зьвязаны зь беларускай апазыцыяй. Гэта нават ня тычыцца мяне. Гэта тычыцца ўсіх людзей, якія думаюць пра волю. Я лічу, гэта перамога!, -- заявіў актывіст “Польскаму радыё”.

-- Ці давялося вам цяжка ў СІЗА?

-- Не. У СІЗА мне не давялося цяжка. Магло быць і горш. У турме людзям бывае горш, незалежна ад таго, які ў іх артыкул. Усё залежыць ад таго, які чалавек. Гледзячы на тое, як ставяцца людзі да мяне, я зразумеў, што цалкам нармальны й варты павагі чалавек. Да мяне ставіліся вельмі добра. Большасьць людзей нават ня ведала, па якім артыкуле я сяджу. А яшчэ больш людзей нават не разумела, што гэта такое - апазыцыя. Большасьць людзей далёкія ад гэтага.

У турме я правёў 54 дні. Некаторыя людзі правялі ў турме больш часу. І мае сябры, і людзі, якіх я ня ведаю. Тых, каго мы называем палітзьняволенымі. Я ў турме зразумеў вельмі важную рэч, што для гэтых людзей трэба зрабіць максымум магчымага. Я цалкам падтрымліваю Аляксандра Казуліна. Аднойчы я прачытаў у газэце, якую мне перадалі, што ён сказаў: нас згнояць у турме. Я б не хацеў, каб гэта адбылося. І ўсе свае сілы, усю сваю волю, усе свае магчымасьці накірую на тое, каб гэтыя людзі выйшлі на волю як мага раней. Таму што я на сабе гэта адчуў. І ведаю, што гэта такое.