banner1 banner1 banner1

29.01.2013

Запалоханыя 12

14:59, Галіна Каржанеўская, спецыяльна для charter97.org — Политика

Запалоханыя

Два таленавітыя модныя літаратары на розных сайтах неяк адначасна прызналіся ў сваіх прыхільнасцях.

Дакладней - непрыхільнасцях. Адзін сказаў, што палітыку лічыць брудам.

У дадзеным выпадку мае сэнс гаварыць не пра палітыку як від дзейнасці, а пра пазіцыю людзей мастацтва. Што тычыцца музыкі, балета, тэатра, эстрады, то гэта сферы спецыфічныя. Нават мінімальны ўдзел у палітычных акцях ва ўмовах нашай рэчаіснасці пагражае артыстам фінансавымі стратамі, а то і поўным адлучэннем ад цыцкі мамкі-культуры. Можна апынуцца ў поўнай ізаляцыі, бо цябе пачнуць ігнараваць на радыё і ТВ, пазбавяць канцэртнай дзейнасці і г.д. Так што кожны робіць тое, што ён робіць, незалежна ад сваіх перакананняў і ступені сервільнасці. Асобна трымаюцца прадстаўнікі беларускага выяўленчага мастацтва, бо выхаваны на нацыянальным грунце і без гэтага не ўяўляюць сваёй творчасці і сябе як асоб. Але ж літаратура заўсёды займала ганаровае месца ў шэрагу разнастайных мастацтваў, яе інструмент – слова. Гэта вышэйшае пакліканне з вышэйшай адказнасцю за свой дар і за тое, “як наша слова адгукнецца”.

Меркаванне пра “бруд” палітыкі насамрэч не новае, і кожны па-свойму разумее гэты “бруд”. Але адна справа быць індыфірэнтным да грамадскіх каштоўнасцей, і зусім іншая -- публічнае адхрышчванне. Яно выглядае не праявай маральнай стэрыльнасці, а хутчэй страхам пазбавіцца пэўных выгодаў і статусу-кво. Тыпу - “Дзядзечка, я харошы. Я проста песенькі пяю і вершыкі складаю. Ад мяне не будзе ніякай шкоды вашаму вечнаму праўленню”.

Самае смешнае, калі адхрышчваюцца тыя, што на самай справе ўдзельнічаюць. Раскажу пра нядаўні выпадак, калі я запрасіла знаёмага на калядную сустрэчу-вечарыну БХД. Ён паспяшаўся заверыць мяне, што не мае з палітыкай нічога агульнага. І гэта сцвярджаў удзельнік Плошчы, які перажыў кашмар затрымання, суд і адсідку. Пазней ён быў назіральнікам ад апазіцыі на парламенцкіх выбарах і старанна, з дакладнасцю прыбора налічыў 500 галасоў разыходжання са звесткамі выбарчай камісіі.

Мая украінская сяброўка напісала так: каб ведаць смак палітыкі, яе трэба “скуштуваты”. Страх перад палітыкай, недавер да яе ў нас, беларусаў, у крыві. Гэтае слова як табу, як форма супраціву, як прызнанне ў нелюбові да ўлады. (Вось каго ў Беларусі сапраўды варта не любіць!) Гэта тое, за што арыштоўвалі і ссылалі, расстрэльвалі без суда і следства, адбівалі мазгі на допытах. Чалавек – істота грамадская, статкавая. Ніхто не жадае быць адшчапенцам, ізгоем, адлучаным ад сабе падобных. Недасведчаныя людзі вельмі здзіўляюцца, калі я нагадваю, што ў Беларусі партыі не забаронены. Як гэта не забаронены, калі можна пацярпець?! Калі аб’ектам публічнага высмейвання або афіцыйнага абстракізму можа стаць любая нязгода з кіруючай лініяй, які-небудзь жыллёвы ці камунальны пратэст, смелая заява з боку “трэцяга сектару”?

І яшчэ адна гісторыя па тэме, адваротнага зместу. Аднаму з удзельнікаў каляднай імпрэзы жонка ўчыніла ўвечары скандал. І запатрабавала, каб паведамляў ёй на будучае адрас мерапрыемства, бо калі яго саб’юць альбо пасадзяць, то невядома будзе, куды кідацца і дзе шукаць. (Заўважце, гаворка ідзе не пра мітынг, шэсце, пікет ці яшчэ якое сур’ёзнае мерапрыемства.) Немалады чалавек не без гумару распавёў пра сямейны казус і зрабіў выснову: “Мала што ад уладаў, дык нам, апазіцыянерам, яшчэ і ад жонак дастаецца.” Альбо ён сапраўды вялікі жартаўнік, альбо далучае сябе да іншадумцаў ужо таму, што паслухаў спевы і з’еў пірага з сябрамі незарэгістраванай партыі. Ну бываюць жа такія смелыя мужыкі!..

З нас, грамадзян, усімі спосабамі рабілі балванчыкаў пры Савецкім Саюзе. Нас запалохваюць амаль два дзесяткі гадоў пры ўсенародна абраным кіраўніку незалежнай дзяржавы. Занадта шмат рычагоў існуе, каб зрабіць людзей больш згаворлівымі і асцярожнымі. Запалоханае грамадства – усё роўна што аднойчы моцна збіты сабака. Ён будзе падціскаць хвост перад чужымі ўсё астатняе жыццё.

Выціскаць з сябе раба – справа няпростая. Яшчэ складаней для некаторых маіх суайчыннікаў наогул зразумець, што ты ў душы раб і што аб цябе будуць выціраць ногі, пакуль ты маўчыш і прыкідваешся прасцячком.

Галіна Каржанеўская, спецыяльна для charter97.org

Галіна Каржанеўская. Нарадзілася на Случчыне ў сям’і аграномаў. З бацькамі пераехала ў Лагойскі раён, дзе некаторы час настаўнічала пасля заканчэння БДУ (філфак). З 1981 г. жыве ў Мінску. Працавала рэдактарам літаратурна-драматычнай рэдакцыі Беларускага тэлебачання і шмат гадоў ― у газеце “Літаратура і мастацтва”. Паэт, крытык, драматург. Член Саюза беларускіх пісьменнікаў. Старшыня Мінскага гарадскога аргкамітэта БХД.


Написать комментарий (12)


Экспорт

Loading...

          Новости партнеров


Loading...



Курсы валют Национального банка

Валюта  02.08.14  03.08.14
EUR13 810,0013 810,00
USD10 320,0010 320,00
RUB289,00289,00

Мнение


Вербовка

Вербовка

Евгений Скребец

Зона спокойствия с прицельным огнем

Зона спокойствия с прицельным огнем

Владимир Халип

В поисках объективности

В поисках объективности

Юрий Хащеватский

Анатомия лжи

Анатомия лжи

Александр Томкович

Дух Антихриста

Дух Антихриста

Дмитрий Дашкевич

Погода в Беларуси

   02.08   03.08 
Брест Солнечно+33
+18
Солнечно+34
+19
Витебск Ясно+32
+18
Ясно+31
+19
Гомель Солнечно+34
+18
Ясно+35
+19
Гродно Ясно+33
+19
Солнечно+34
+20
Минск Ясно+33
+17
Солнечно+33
+18
Могилев Солнечно+33
+19
Ясно+33
+19



Вчера на сайте:

посетителей 269602
просмотров 1814077

пн вт ср чт пт сб вс
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Старая версия сайта

Конституция Республики Беларусь:

"Статья 34. Гражданам Республики Беларусь гарантируется право на получение, хранение и распространение полной, достоверной и своевременной информации о деятельности государственных органов, общественных объединений, о политической, экономической, культурной и международной жизни, состоянии окружающей среды..."

Подписка

       

Введите ваш e-mail: