Ян Павел ІІ дал личную аудиенцию Рыгору Бородулину :: Хартия'97 :: Новости

28 июня, накануне праздника апостолов Петра и Павла, Папа Римский Ян Павел ІІ принял на личной аудиенции в Ватикане народного поэта Беларуси Рыгора Бородулина. Рыгор Бородулин прибыл в Рим в рамках специального паломничества, чтобы вручить папе свой перевод «Римского триптиха». Перевод этого поэтического произведения Короля Войтылы Рыгор Бородулин подготовил еще к 25-летию пантификата Яна Павла ІІ, которое отмечалось в прошлом году осенью, но из-за своей болезни смог приехать в Рим только теперь. Бородулинский перевод “Римского триптиха” выдан небольшим тиражом при помощи Белорусской Греко-католической церкви, сообщило Радыё Свабода.

Рыгор Барадулін, як вядома, зьяўляецца вернікам Менскай грэка-катліцкай парафіі Сьвятога Язэпа. Падчас аўдыенцыі папа Рымскі папрасіў Рыгора Барадуліна перадаць яго апостальскае блаславенства ўсім прадстаўнікам беларускай інтэлігенцыі, якія працуюць для разьвіцьця беларускай хрысьціянскай культуры.

-- Якое ў вас уражаньне ад самога Папы і аўдыенцыі?

-- Уражаньне і самае чыстае, і самае ўрачыстае, і трывожнае, таму што я не чакаў такога – што буду бачыць і чуць Папу так блізка. Гэта мара ўсяго майго жыцьця. Мне дужа спадабалася, што Папа такі ўважлівы, што ён настолькі глыбокі чалавек, сьвяты – гэта мяне асьвяціла ўсяго, усю маю натуру".

-- Ці ён пасьпеў пазнаёміцца з Вашым перакладам і якой была яго рэакцыя на ваш падарунак?

-- Не пасьпеў. Але ён дужа прыхільна ўзяў кніжку, падараваў мне ружанец – гэта будзе мне як сьвятыня. Я яму перадаў прывітаньне ад беларускай інтэлігенцыі і выказаў сваю радасьць ад працы над яго “Рымскім трыптыха”.

-- Калі Вы пачалі працаваць, і што Вас натхніла на пераклад такой вялікай рэчы?

-- Год назад я пачаў працаваць над гэтым перакладам, таму што "Рымскі трыптых" – гэта ня проста паэзія. Таму што ў нас разуменьне паэзіі, як нечага рыфмаванага-нерыфмаванага, рытмізаванага-нерытмізаванага, а тут сама ісьціна прамаўляе. Таму што ў "Рымскім трыптыху" – размова зь вечнасьцю, гэта дападаньне да Вечнай Кнігі і размова са Словам, зь якога ўсё сталася. Гэта не паэзія ў звычайным, традыцыйным значэньньні слова, гэта – водгалас вечнасьці, гэта водгалас сьвятой душы.

-- Якое ў Вас уражаньне, дзядзька Рыгор, ад самога Рыму і Ватыкану?

-- Ад самога Рыму... Напрыклад, Сан П`етра – Сабор Сьвятога Пятра, як я паглядзеў, ня зроблены дойлідамі, гэта ня вымуравана – гэта выдыхнута. Гэтыя храмы ўзьведзеныя з дазволу Пана Бога. Па Рыме ходзіш –як у маленства чалавецтва вяртаесься. Самыя сьветлыя ўражаньні ў мяне. Думаю, калі мне дасьць Бог, я нешта напішу пра свае ўражаньні.
Минск, Белоруссия